Browsing Category

Milieu

Milieu, Natuur, Wandelen

Natuur Op Je Drempel

 

Als ik aan de natuur in Nederland denk, komt er in eerste instantie het prachtige gebied van De Veluwe in me op. Ons Nationale Groene Hart is natuurlijk fantastisch om in te wandelen en fietsen. Helaas woon ik niet in de buurt en ben ik er dus ook niet regelmatig te vinden.

Toch heeft ons land meer te bieden aan natuur. Er zijn de mooie natuurgebieden van staatsbosbeheer die verspreid over het hele land te vinden zijn. Er is dus altijd wel een mooi natuurgebied bij je in de buurt.
En niet alleen de natuurgebieden en bossen van staatsbosbeheer zijn vaak bij je in de buurt, maar er zijn soms ook gewoon verborgen parels bij jou in de buurt te vinden! Gewoon, op je drempel.

Lees Meer

Gear, Meningen, Milieu

Beker Voor Onderweg – KeepCup

KeepCup

In mijn vorige post schreef ik al over het besparen van plastic bekers door bijvoorbeeld het meenemen van je eigen mok naar kantoor als je (net als ik) een echte thee of koffie drinker bent. Maar hoe doe je dat nu als je vaak bij een koffie tentje stopt voor een lekker kop koffie of een warme kop thee? Meestal krijg je daar gewoon een wegwerp beker, vaak ook nog met plastic deksel, en kun je je weg weer vervolgen met een heerlijk bakkie leut in je handen. Wel lekker, niet echt milieu vriendelijk natuurlijk.

Gelukkig is daar tegenwoordig ook een oplossing voor. Nou ja waarschijnlijk wel meer dan één maar van mijn ervaringen met deze beker wil ik graag met jullie delen; KeepCup.

Lees Meer

Milieu

Kleine Rimpels Maken Grote Golven

Mug

Ik hoor meer en meer om me heen dat kleine dingen geen effect hebben. “Waarom zou ik, het haalt toch niets uit” is iets wat ik mensen vaak hoor zeggen. Daar ben ik het niet mee eens! Als we helemaal niets doen, veranderd er ook nooit iets. Stilstand is achteruitgang, of zoiets.

Lees Meer

Meningen, Milieu

Blackfish; De Documentaire

Een tijdje geleden hoorde ik over de documentaire Blackfish en ook al had ik de trailer nog niet gezien, ik wilde de documentaire heel graag zien. Toen ik een paar dagen later de trailer bekeek brak mijn hart. Maar ik wist toen nog zekerder dat ik de documentaire helemaal wilde zien.

Orca

Blackfish gaat over orka’s die over de hele wereld in gevangenschap leven in parken zoals bijvoorbeeld Seaworld. De focus ligt vooral op Tilikum (Engels), een mannetjes orka die in gevangenschap leeft en betrokken is bij de dood van 3 mensen.

Tilikum

Tilikum is NIET in gevangeschap geboren. Hij is in 1983 op 2 jarige leeftijd gevangen genomen voor de kust van IJsland. Hij werd gevangen om in een waterpark trucjes te vertonen voor bezoekers. Toen Tilikum gevangen werd was hij niet de enige, die dag werden nog meer orka’s uit hun troep losgerukt. Orka troepen zijn heel hecht en ze spreken ook vaak allemaal een ander dialect dus als je een aantal orka’s uit hun troepen weghaalt is dat heel traumatisch. Ook al zet je ze later bij andere orka’s, ze verstaan elkaar gewoon bijna niet!
De documentaire laat ook vissers aan het woord die betrokken waren bij het vangen van orka’s.Toen ik de beelden zag die het commentaar begeleidde van de vissers kreeg ik tranen in mijn ogen. Die vissers zijn vaak geharde mannen maar één van deze vissers zegt zelfs dat van alle verschrikkelijke dingen die hij in zijn leven heeft gedaan, was het wegrukken van baby orka’s bij hun moeder het ergste.

Tilikum

Vervolgens laat Blackfish zien dat orka’s gewoon onderling doorverkocht worden naar andere parken. Ook in gevangenschap worden orka babies bij hun moeder weggehaald en ergens anders ondergebracht. Orka’s verlaten in het wild nooit de troep van hun moeder, dan zou je dit bijna ontvoering kunnen noemen!

Voormalige trainers vertellen wat ze hebben meegemaakt tijdens hun werkzaamheden in het park. Wat me vooral opvalt is het gebrek aan informatie, doofpot affaires en leugens die ze voorgeschoteld kregen van hun werkgevers. Zelfs toen sommige van deze mensen met Tilikum moesten werken, of met andere orka’s die betrokken waren bij aanvallen op mensen, werden zulke dingen gewoon verzwegen.

Sommige van deze trainers leggen ook uit dat ze nooit de (hele) waarheid wisten over sommige aanvallen, of dat ze minder erg gemaakt werden dan ze eigenlijk waren. In bepaalde gevallen werden de trainers die betrokken waren bij de aanvallen zelfs beschuldigd. Het zou hun fout zijn dat de aanval gebeurde of werd het simpel afgedaan als een “ongelukje”. De trainer die voor Tilikum zorgde zei dat hij alleen aanbleef om voor hem te zorgen, want als hij het niet deed, wie deed het dan wel? Hij had op een gegeven moment toch een bepaalde reputatie. Hij wilde op zijn manier dan toch een verschil maken in het leven van Tilikum. Maar hoeveel kun je helpen als alle beslissingen gemaakt worden door mensen die niet direct betrokken zijn bij de verzorgen van deze dieren en ook de passie en liefde voor hen ontbreekt?

Tegelijkertijd laat de documentaire ook zien dat er nog steeds werknemers en voormalig werknemers zijn die niets verkeerds zien in de manier waarop wordt omgegaan met de orka’s. Dat ze het niet zo slecht hebben als sommige activisten en groeperingen het willen laten lijken. Ze hebben immers voedsel, een bassin en ze mogen allemaal optreden voor publiek met “coole” trucs. Iedereen heeft hier natuurlijk zijn of haar mening over, maar ik ben er van overtuigd dat deze mensen heel ver van de waarheid zitten, die dieren zijn in mijn ogen echt niet gelukkig, ook niet een heel klein beetje.

Natuurlijk is er geen enkel park wat toe zal geven dat ze aanvallen in de doofpot stoppen, of dat de dieren die bij hen in gevangenschap leven gefrustreerd en geirriteerd zijn waardoor ze zich misdragen. Maar zou jij je niet misdragen als je alleen in een grote betonnen bak mocht rondzwemmen, die ook nog eens veel te klein voor je is, en ELKE DAG gedwongen wordt op te treden voor publiek. Soms wel meerdere keren per dag mag komen opdraven om je rondje te maken en verder alleen maar mag ronddobberen met andere orka’s, die je niet verstaat (want ze komen van andere troepen)?

Laat ik het wel heel duidelijk stellen dat ik de trainers zelf niet beschuldig van het uitlokken van aanvallen die ze misschien wel met de dood moesten bekopen. Ik denk namelijk niet dat het hun fout was. Er is gewoon niets wat je kan doen om de aanval van een 5000 kg zwaar dier af te slaan. Deze trainers houden juist zoveel van deze dieren dat ze JUIST daarom blijven, als ze zelf gaan komt er iemand anders, die misschien wel minder met ze op heeft.

Onderzoek

Er is ontzettend veel onderzoek gedaan naar in het wild levende orka’s. We weten nu erg veel van hun gedrag. Hoe ze leven en hoe sociaal ze eigenlijk zijn. Ze zijn zelfs één van de meest sociaal ontwikkelde dieren op de wereld!! Onderzoekers zeggen zelfs dat het wezens zijn met een hele grote emotionele ontwikkeling (net als dolfijnen) met hersenen die beter ontwikkeld zijn dan die van mensen.

We hebben geen parken nodig om te leren over orka’s. Voor mij zijn deze parken gewoon een manier om orka’s uit te buiten en geld te verdienen. Ik denk dat deze majestueuze dieren zich alleen zo gefrustreerd gedragen en aanvallen omdat ze in gevangenschap leven. Er zijn schijnbaar zelfs geen geregistreerde aanvallen van wilde orka’s op mensen. Dat is op zich toch ook wel een signaal dat er iets “mis” is met de orka’s in parken. En met “mis” bedoel ik de omstandigheden waarin ze gedwongen worden te leven, en die komen niet eens in de buurt van hun natuurlijke leefomgeving.

Voorlichting

Voorlichting is belangrijk. Mensen weten vaak niet wat er achter de schermen gebeurd bij shows. Er zijn pagina’s dikke verslagen met aanvallen van orka’s in gevangenschap. Sommigen waren fataal andere hadden ook erge gevolgen voor de betrokken personen. Maar parken gaan gewoon door met hun shows alsof er niks gebeurd. Soms worden de dieren gewoon gestraft als ze niet doen wat er van ze verwacht wordt, krijgen ze geen eten of worden ze opgesloten in het donker. Verkoop van kaartjes zou natuurlijk een heel stuk minder worden als mensen daar achter kwamen en dat willen dit soort parken natuurlijk niet.

Ik wist het al voor ik Blackfish keek, maar ik weet het nu nog zekerder, mij vind je niet in zo’n park. Er is moreel iets mis als we onze kinderen leren dat we onze verwanten op deze wereld gewoon opsluiten in kleine “hokken” om trucjes te doen..

wildpod

Toen ik in IJsland was had ik het genoegen om walvissen te mogen zien in hun eigen leefomgeving. Dit waren geen orka’s maar dan nog, ik zag er 1 uit het water springen in de verte en dat beeld zal me altijd bij blijven. Dit is waar deze dieren horen, in het wild.

Ik raad je echt aan deze documentaire te kijken en laat me dan vooral weten wat je er van vond, en hoe je over de parken denkt na het zien van de gebeurtenissen achter de schermen. Ga jij naar deze parken, waarom wel of waarom niet? En nu je de documentaire gezien hebt, ga je er dan (nog steeds) heen? Ik kijk uit naar een gezonde discussie!

Foto via Blackfish