Blog, Reflectie

9/11

Ik dacht dat titel van deze post voor de meeste mensen geen uitleg nodig heeft, maar toch zijn er mensen die niet weten wat er mee bedoeld wordt. Er is echt al een generatie die nog niet geboren was op deze tragische dag, nu al weer 13 jaar geleden en man wat voel ik me oud als ik daar aan denk.

Voor de mensen die om wat voor reden dan ook niet weten wat er mee bedoeld wordt, even een korte uitleg. Op de morgen van 11 september, 2001 werden er in de Verenigde Staten terreur aanslagen gepleegd met passagiersvliegtuigen. Deze vliegtuigen vlogen volgens het normale dienstrooster en werden gekaapt, waarna twee vliegtuigen zich in de torens van het World Trade Center in New York boorden, eentje vloog het Pentagon nabij Washington binnen en het vierde vliegtuig stortte neer in Shanksville, Pennsylvania. Bijna 3000 mensen kwamen om. Je kunt hier meer lezen.

Ik weet nog precies waar ik was toen ik het nieuws hoorde dat het eerste vliegtuig zich in één van de torens had geboord. Ik was al vroeg klaar met colleges en met vriendinnen in de stad aan het winkelen toen ik gebeld werd door mijn moeder. Ze heeft het me wel twee keer moeten vertellen maar ik weet nog dat ik haar gewoon niet geloofde. “Ja hoor mam, je hebt het vast verkeerd begrepen” zei ik nog tegen haar, terwijl ik me omdraaide. Het toeval wil dat ik op dat moment vlak bij een grote reclame zuil in de stad stond waar juist op dat moment de reclame verdween en CNN tevoorschijn kwam. Nog voor ik verder iets kon zeggen, boorde het tweede vliegtuig zich in de andere toren in New York. Vlug heb ik mijn moeder verteld dat ze gelijk had, dat ik op ging hangen en heb ik me daarna met een grote menigte verzameld bij de zuil, vol ongeloof keken we met zijn allen wat er op dat moment aan de andere kant van de wereld gebeurde. Iedereen leek in shock, want hoe kon dit gebeuren in het oh zo veilige Amerika.

Zo’n stilte heb ik het op straat in de stad nog nooit gehoord. Ik krijg alweer kippenvel bij de gedachte eraan. Iedereen wilde meer weten, hoe kan dit, wat is er gebeurd, wie is er verantwoordelijk. Veel vragen waar niemand nog een antwoord op had. Terwijl we dachten dat deze ramp niet nóg erger kon gebeurde ongeveer een half uur later nog zoiets verschrikkelijks. Het derde vliegtuig boorde zich in het Pentagon….

En als je dan denkt en hoopt dat er niet nog meer gebeurd, dat dit “alles” is, gebeurd het gewoon nog een keer. Dit keer stort het laatste vliegtuig neer in Pennsylvania. De mensen aan boord van deze vlucht hadden al gehoord wat er met de andere gekaapte toestellen gebeurd was, en hebben er voor gezorgd dat er niet nog een doel geraakt kon worden door het toestel te laten neer storten. Helden zijn het, stuk voor stuk. Weten dat als je niks doet je dood gaat, maar als je wel wat doet ook dood gaat met de hoop dat je niet nog meer onschuldige slachtoffers meeneemt. Alleen al aan de gedachte van de keuze waar deze mensen voor stonden wordt ik misselijk.

Maar niet alleen deze mensen zijn in mijn ogen helden, ook alle hulpverleners die op de rampplekken geprobeerd hebben mensen te helpen zijn helden. Velen van hen zijn ook overleden door bijvoorbeeld het instorten van de torens.

Het is nu al weer 13 jaar geleden, maar elk jaar op 9/11 sta ik (samen met de rest van de wereld) even stil bij deze vreselijke gebeurtenis. De eerste van vele aanslagen die de wereld veranderden, minder veilig maakte en aan veel mensen het leven hebben gekost.

In november 2010, zo’n 9 jaar later, stond ik in New York bij Ground Zero, waar op dat moment nog gewerkt werd aan het monument. Het was in feite een bouwput, maar alleen al daar staan en weten wat er die dag gebeurd is, is indrukwekkend. En ooit, als mijn reizen me weer meenemen naar New York, zal ik daar weer staan om het National September 11 Memorial & Museum te bezoeken.

Opdat we nooit mogen vergeten wat er op deze zwarte dag in de geschiedenis gebeurd is.

Waar was jij op 11 september, 2001?

 

Vorige Post Volgende Post

Gerelateerde Posts

No Comments

Leave a Reply