Blog, Paarden

Paarden Verhalen

Ik ben opgegroeid tussen de paarden. We hebben altijd paarden in de buurt gehad en ik heb al heel jong geleerd hoe ik voor ze moest zorgen. Mijn vader en mijn opa hebben me alles geleerd wat ik moet weten over de verzorging, het schoonmaken van de stallen, het poetsen en ook het genieten van de aanwezigheid van deze dieren.

Door de jaren heen heb ik vrolijke paarden gezien, zieke paarden, en heb ik één van mijn beste vriendinnetjes moeten laten gaan. Ze heeft me heel veel geleerd en ik mis haar soms nog steeds. Er zijn momenten dat ik de stal binnen loop en wacht op haar begroeting, maar ik weet dat dat nooit meer zal gebeuren.

Gelukkig mag ik nog steeds zorgen voor twee van haar vriendjes. Ik prijs mezelf gelukkig dat ik twee paarden in mijn leven heb die ook nog eens heel dicht bij huis staan. Helaas is één van hen, mijn kleine vriendje Dribbel, al een paar weken ziek. Hij liep niet zo lekker en, ondanks dat het er niet zo erg uitzag, heb ik toch de dierenarts gebeld om te komen kijken. Ze vertelde me dat ze dacht dat hij cushing heeft en ook nog hoefbevangen is (laminitis). De uitslag van de hoefbevangenheid verraste me eigenlijk niet, ik had het eigenlijk al wel herkent in de manier van lopen en hoe hij op zijn hoeven staat (daarom heb ik de dierenarts ook gebeld, het ziet er niet altijd ernstig uit maar laminitis is niet zo onschuldig als het lijkt).

Dribbel

Cushing

Kleine Dribbel is door middel van bloedonderzoek getest op cushing, en de uitslag was positief, wat dus betekend dat hij cushing heeft. Cushing wordt veroorzaakt door een overproductie van het hormoon ACTH wat ook weer lijdt tot overproductie van glucocorticosteroïden (cortisol). Bij paarden uit zich dat in een heel scala aan symptomen, waaronder laminitis. Er zijn medicijnen voor maar paarden moeten die voor de rest van hun leven blijven innemen, dus helaas is Dribbel niet binnen een paar weken van zijn cushing af maar zit hij er voor de rest van zijn leven aan vast. Het duurt ook zo’n 6 tot 8 weken voor de medicijnen aanslaan. Als de cushing eindelijk onder controle is, is het ook een heel stuk gemakkelijker om zijn hoefbevangenheid  aan te pakken. Hij krijgt nu zijn medicijnen en hopelijk zien we binnen een paar weken resultaat.

Laminitis

Like I mentioned before, laminitis is not that innocent. It can be caused by many things, including being overweight and getting too much high nutritious food, but also by cushing. Dribbel’s laminitis is caused by his cushing and once under control he will always be very vunerable to get it again. Laminitis can even cause death, something I’d rather not think about. Zoals ik al zei is hoefbevangenheid (laminitis) niet zo onschuldig. Het kan door veel dingen worden veroorzaakt, waaronder overgewicht en overeten (bijvoorbeeld doordat ze te hoge concentraties voedingsstoffen krijgen, maar dus ook door cushing. En dat is de oorzaak van Dribbel’s hoefbevangenheid. Als we dat onder controle krijgen zal hij altijd heel vatbaar zijn hiervoor. Paarden kunnen ook doodgaan van laminitis, maar daar wil ik liever niet aan denken.

In het begin liep Dribbel een beetje moeilijk en wat stijfjes en stond hij wat anders dan normaal, maar zijn laminitis is de afgelopen week ontzettend verslechterd. De dierenarts is al een paar keer langs geweest om hem te controleren en om hem meer pijnstillers te geven zodat hij in ieder geval niet zo veel pijn heeft. Afgelopen Donderdag ging het ineens nóg slechter met hem, dus heb ik de dierenarts weer gebeld en zij bevestigde mijn ergste vermoedens. Zijn hoefbevangenheid is echt verschrikkelijk verergerd. Ze stelde voor om röntgenfoto’s te laten maken om te zien of zijn hoefbeen (al) was gekanteld. Zodra een hoefbeen gekanteld is komt dat nooit meer goed in de juiste positie. Het kan zelfs zo erg worden dat het door de zool van de hoef naar buiten komt als je er niets aan doet.

Gisteren zijn ze bij ons op stal geweest met het mobiele röntgenapparaat om zijn foto’s te nemen. En ik was er al bang voor; zijn hoefbeen is gekanteld in beide voorhoeven. Ik ben wel blij dat onze dierenarts(en) erg eerlijk zijn en een mogelijkheid zien om hem te behandelen maar dat ze er ook bij zeggen dat de kans bestaat dat hij het niet gaat halen, en ik weer een vriendje moet laten gaan.

Op het moment wil ik over die laatste optie helemaal niet nadenken. We gaan 110% voor zijn behandeling en proberen de positieve kanten te zien (zover die aanwezig zijn). Op het moment heeft hij voor zijn hoefbevangenheid pijnstillers en natuurlijk krijgt hij ook zijn cushing medicijnen. Sinds we begonnen zijn met voorgeschreven pijnstillers zie ik een groot verschil. Hij loopt wat gemakkelijker maar nog niet goed, wat natuurlijk niet zo raar is met zijn gekantelde hoefbeentjes. Ik ben erg blij om te zien dat hij alert is, goed eet, loopt en zelfs wat grapjes uithaalt met ons.

Naast alle medicijnen komt deze week ook de hoefsmid langs om zijn hoeven te bekappen zodat zijn hoefstand wat anders wordt (de steunsels worden achter wat korter). Door zijn hoefstand aan te passen kunnen we hopelijk de stand van zijn hoefbeentjes meer in de positie krijgen die ze zouden moeten hebben; parallel aan de hoefwand. Dit heeft tijd nodig en kan niet zomaar in één keer gedaan worden. Hopelijk zal mettertijd het werk van de hoefsmid en het aanslaan van de cushing medicijnen een positief resultaat geven en een vrolijke pijnvrij paard…

Voor nu concentreer ik me op alle positieve dingen die er zijn en hoop ik dat hij er goed doorheen komt. Ik zou hem echt niet willen missen. Dribbel is een echte dondersteen en ik moet elke dag om hem en zijn grappige acties lachen. Hopelijk haalt hij nog een hele lange tijd flauwe pony grappen met mij uit.

Dribbel

Vorige Post Volgende Post

Gerelateerde Posts

No Comments

Leave a Reply